[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): فَرَضَ اللَّهُ الْإِیمَانَ تَطْهِیراً مِنَ الشِّرْکِ، وَ الصَّلَاةَ تَنْزیهاً عَنِ الْکِبْرِ، وَ الزَّکَاةَ تَسْبیباً لِلرِّزْقِ، وَ الصِّیَامَ ابْتِلَاءً لِإِخْلَاصِ الْخَلْقِ، وَ الْحَجَّ [تَقْوِیَةً] تَقْرِبَةً لِلدِّینِ، وَ الْجِهَادَ عِزّاً لِلْإِسْلَامِ، وَ الْأَمْرَ بالْمَعْرُوفِ مَصْلَحَةً لِلْعَوَامِّ، وَ النَّهْیَ عَنِ الْمُنْکَرِ رَدْعاً لِلسُّفَهَاءِ، وَ صِلَةَ الرَّحِمِ مَنْمَاةً لِلْعَدَد، وَ الْقِصَاصَ حَقْناً لِلدِّمَاءِ، وَ إِقَامَةَ الْحُدُود إِعْظَاماً لِلْمَحَارِمِ، وَ تَرْکَ شُرْب الْخَمْرِ تَحْصِیناً لِلْعَقْلِ، وَ مُجَانَبَةَ السَّرِقَةِ إِیجَاباً لِلْعِفَّةِ، وَ تَرْکَ الزِّنَی [الزِّنَا] تَحْصِیناً لِلنَّسَب، وَ تَرْکَ اللِّوَاطِ تَکْثِیراً لِلنَّسْلِ، وَ الشَّهَادَاتِ اسْتِظْهَاراً عَلَی الْمُجَاحَدَاتِ، وَ تَرْکَ الْکَذب تَشْرِیفاً لِلصِّدْقِ، وَ السَّلَامَ أَمَاناً مِنَ الْمَخَاوِفِ، وَ الْأَمَانَةَ [ا
لْإِمَامَةِ
] نِظَاماً لِلْأُمَّةِ، وَ الطَّاعَةَ تَعْظِیماً لِلْإِمَامَةِ.[/hadith]
ترجمه (محمد دشتی):
فلسفه احکام الهی (اخلاقی، اجتماعی، اعتقادی):
و درود خدا بر او، فرمود: خدا «ایمان» را برای پاکسازی دل از شرک،
و «نماز» را برای پاک بودن از کبر و خودپسندی،
و «زکات» را عامل فزونی روزی،
و «روزه» را برای آزمودن اخلاص بندگان،
و «حج» را برای نزدیکی و همبستگی مسلمانان،
و «جهاد» را برای عزّت اسلام،
و «امر به معروف» را برای اصلاح توده های ناآگاه،
و «نهی از منکر» را برای بازداشتن بی خردان از زشتی ها،
و «صله رحم» را برای فراوانی خویشاوندان،
و «قصاص» را برای پاسداری از خون ها،
و اجرای «حدود» را برای بزرگداشت محرّمات الهی،
و ترک «می گساری» را برای سلامت عقل،
و دوری از «دزدی» را برای تحقّق عفّت،
و ترک «زنا» را برای سلامت نسل آدمی،
و ترک «لواط» را برای فزونی فرزندان،
و «گواهی دادن» را برای به دست آوردن حقوق انکار شده،
و ترک «دروغ» را برای حرمت نگهداشتن راستی،
و «سلام» کردن را برای امنیّت از ترس ها،
و «امامت» را برای سازمان یافتن امور امّت،
و «فرمانبرداری از امام» را برای بزرگداشت مقام رهبری، واجب کرد.
واژگان (عمران علیزاده):
-
رَدع: منع نمودن و بازداشتن
-
مَنمَاة: رشد و نمو کردن
-
حَقن: حفظ نمودن
-
إستِظهار: احتیاط کردن
-
مُجاحَدات: انکارها
-