[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): أَشْرَفُ الْغِنَی، تَرْکُ الْمُنَی.[/hadith]
منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة (خوئی)، ج 21، ص: 68
الثالثة و الثلاثون من حکمه علیه السّلام:
(33) و قال علیه السّلام: أشرف الغنی، ترک المنی. (74032- 74026)
المعنی:
(المنی) جمع منیة و هی توقّع ما لا یمکن وجوده أو یتعذّر تحصیله، و هی بنفسها حاجة شدیدة و فقر مولم یتولّد منها حاجات کثیرة و شدائد مولمة غیر یسیرة تمسّ بکرامة الإنسان و شرفه، فالمنی الشهوانیة تجرّ الإنسان إلی الخضوع لربّات الجمال و تحمّل ما یکلّفنه بالغنج و الدلال، و المنی فی الجاه و تحصیل الرتب العالیة تخضع الإنسان تجاه الرّجال الأنذال، و منیة جمع المال و الادّخار تکلّف الإنسان بتحمل مشاق صعبة ماسّة بالشرف، فأشرف الغنی ترک الامنیّات و ملازمة القناعة و الثبات.
الترجمة:
باشرفترین بی نیازی، ترک آرزو و آزمندی است.
بهترین بی نیازی هر کس آنکه گوید بارزو: کن بس
