[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): اُزْجُرِ الْمُسیءَ بثَوَاب الْمُحْسنِ.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 7، ص402
ازجر المسیء بثواب المحسن. «با پاداش دادن نیکو کار، بد کار را از بدی باز دار.»
ابن هانی مغربی در این معنی این چنین سروده است: «در حالی که او مسلط در کشتن ایشان است بر فرض که بر کشیدن شمشیر نباشد نعمتها آنان را خواهد کشت.»
ابو العتاهیه هم در این شعر خود با کمال فصاحت همین معنی را گنجانده است: «هنگامی که با نیکی کردن گروهی را پاداش دهی، گنهکاران را از گناه باز می داری، چرا هنگامی که رسیدن به چیزی از راه نزدیک برای تو ممکن است، می خواهی از راه دور به آن برسی.»
