[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): الْمَالُ مَادَّةُ الشَّهَوَاتِ.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 7، ص276
المال مادّة الشهوات. «مال مایه شهوتهاست.»
در گذشته سخن ما در باره نکوهش و ستایش مال بیان شد. عربی صحرا نشین به پسران خود گفت: درهمها را جمع کنید که مایه پوشیدن جامه پسندیده و خوراندن گرده نان است.
گفته شده است: سه تن مال را بر جان خویش ترجیح می دهند: بازرگان دریایی و جنگجوی مزدور و کسی که برای صدور حکم رشوه می گیرد و این یکی از همه بدتر است، برای اینکه آن دو تن دیگر چه بسا به سلامت مانند ولی سومی از گناه به سلامت نمی ماند.
در عین حال گفته اند: خداوند متعال در گفتار خود مال را خیر نامیده است در آنجا که می فرماید «اگر خیری باقی بگذارد» و آنجا که می فرماید «او در دوست داشتن خیر - مال- سخت استوار است.»
