[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): أَشْرَفُ الْغِنَی، تَرْکُ الْمُنَی.[/hadith]
امام (ع) فرمود: «أَشْرَفُ الْغِنَی تَرْکُ الْمُنَی»:
«مُنی» جمع منیه به معنی آرزو داشتن. از آنجا که این خوی ناپسند همراه با صفات پست دیگری مانند حرص و آز و امثال آنهاست، و کمترین حدّ آرزو سرگرمی به کارهای بی فایده است، امام (ع) در تشویق به ترک آن، تعبیر به برترین توانگری و بلکه عین آن فرموده است. بدیهی است که رها کردن آرزو مستلزم پیشه ساختن قناعت، و لازمه قناعت، توانگری معنوی و بی نیازی روحی است.
