[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): الرَّحِیلُ وَشیکٌ.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 7، ص376
الرحیل وشیک. «رخت بربستن چه نزدیک است.»
کلمه وشیک به معنی شتابان و تند است و منظور از رحیل کوچ کردن از دنیاست که همان مرگ است.
یکی از حکیمان گفته است: پیش از وجود آمدن انسان، عدمی است که آغازش معلوم نیست و پس از آن، عدمی است که پایانش آشکار نیست. بنابر این وجود اندک آدمی که متناهی است و محصور میان دو نامتناهی است به برقی شبیه است که در تاریکی درخششی می کند و خاموش می شود و تاریکی به حال خود برمی گردد.
