[hadith]و من کتاب له (علیه السلام) إلی جریر بن عبد الله البجلی لَمّا أرسله إلی معاویة:
أَمَّا بَعْدُ، فَإِذَا أَتَاکَ کِتَابی فَاحْمِلْ مُعَاوِیَةَ عَلَی الْفَصْلِ وَ خُذْهُ بالْأَمْرِ الْجَزْمِ، ثُمَّ خَیِّرْهُ بَیْنَ حَرْبٍ مُجْلِیَةٍ أَوْ سلْمٍ مُخْزیَةٍ؛ فَإِنِ اخْتَارَ الْحَرْبَ فَانْبذْ إِلَیْهِ، وَ إِنِ اخْتَارَ السِّلْمَ فَخُذْ بَیْعَتَهُ، وَ السَّلَام.[/hadith]
ترجمه (محمد دشتی):
(نامه به جریر بن عبد الله بجلی، فرستاده امام به سوی معاویه در سال 36 هجری).
وادار ساختن معاویه به بیعت:
پس از نام خدا و درود هنگامی که نامه ام به دستت رسید، معاویه را به یکسره کردن کار وادار کن، و با او برخوردی قاطع داشته باش. سپس او را آزاد بگذار: در پذیرفتن جنگی که مردم را از خانه ها بیرون می ریزد، یا تسلیم شدنی خوار کننده. پس اگر جنگ را برگزید، امان نامه او را بر زمین کوب، و اگر صلح خواست از او بیعت بگیر، با درود.
واژگان (عمران علیزاده):
-
فَصل: جدا کردن جریان
-
مُجلِیَة: دربدر کننده، بیرون کننده از وطن
-
مُخزیَة: خوار و ذلیل کننده
-
انبذ: صلح و صفا را کنار بیانداز و اعلان جنگ کن
-