و چون دشمن را آماده جنگ می دید، می گفت:
خدایا دلها به سوی تو روانه است، و گردنها به درگاه تو کشیده، و دیده ها به آستان تو دوخته و گامها در راه تو نهاده، و تن ها در خدمت تو لاغر گردیده. خدایا دشمنیهای پوشیده آشکار است و در خروش، و دیگهای کینه در جوش. خدایا به تو شکوه آریم که پیامبرمان را میان خود نداریم، و دشمنان ما بسیار است و هر یکی مان چیزی را خواستار. «خدایا میان ما و دشمنانمان به حق داوری فرما، که تو بهترین داورانی.»