[hadith]من کلام له (علیه السلام) فی ذکر الکوفة:

کَأَنِّی بکِ یَا کُوفَةُ تُمَدِّینَ مَدَّ الْأَدیمِ الْعُکَاظِیِّ، تُعْرَکِینَ بالنَّوَازلِ وَ تُرْکَبینَ بالزَّلَازلِ، وَ إِنِّی لَأَعْلَمُ أَنَّهُ مَا أَرَادَ بکِ جَبَّارٌ سُوءاً إِلَّا ابْتَلَاهُ اللَّهُ بشَاغِلٍ [أَوْ] وَ رَمَاهُ بقَاتِلٍ.[/hadith]

ترجمه (محمد دشتی):

خبر از آینده کوفه:

ای کوفه تو را می نگرم که چونان چرم های بازار عکاظ کشیده می شوی، زیر پای حوادث لگد کوب می گردی، و حوادث فراوان تو را در بر می گیرد، من به خوبی می دانم، ستمگری نسبت به تو قصد بد نمی کند مگر آن که خداوند او را به بلایی گرفتار سازد یا قاتلی بر او مسلّط گرداند.

واژگان (عمران علی‌زاده):

  • تُمَدّینَ: کشیده می شوی، وسعت می یابی 

    • أدیم: پوست دباغی شده 

    • عُکاظ: نام بازاری بود که هر سال یک بار در صحرا میان نخله و طائف تشکیل و بیست روز ادامه می یافت 

    • تُعرَکینَ: مالیده می شوی، مورد ازدحام واقع می شوی 

    • نَوازل: بلاها جمع نازلة