[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): أَلَا حُرٌّ یَدَعُ هَذهِ اللُّمَاظَةَ لِأَهْلِهَا؟ إِنَّهُ لَیْسَ لِأَنْفُسکُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ، فَلَا تَبیعُوهَا إِلَّا بهَا.[/hadith]
ترجمه (محمد دشتی):
بهای جان آدمی (اخلاقی):
و درود خدا بر او، فرمود: آیا آزاد مردی نیست که این لقمه جویده حرام دنیا را به اهلش واگذارد؟ همانا بهایی برای جان شما جز بهشت نیست، پس به کمتر از آن نفروشید.
واژگان (عمران علیزاده):
- لَماظَة: بقیه طعامی که در دهان و میان دندانها می ماند