هنگامی که آن حضرت (علیه السلام) به عزم جنگ، با دشمن روبرو می شد چنین می فرمود:
بار خدایا، دلها به تو نزدیک شده و گردنها به سوی تو کشیده شده و چشمها به درگاه تو خیره و پاها به آستان تو به راه افتاده و بدنها نزار گردیده. بار خدایا، کینه های پنهان آشکار گشته و دیک کینه ها به جوشش آمده. بار خدایا، به تو شکوه می کنم، نبودن پیامبرمان را و فراوانی دشمنانمان را و پراکندگی خواستهایمان را. «ای پروردگار، ما میان ما و قوم ما بحق راهی بگشا که تو بهترین راهگشایان هستی».