[hadith]و من خطبة له (علیه السلام): مبعث الرُسُل:
بَعَثَ اللَّهُ رُسُلَهُ بمَا خَصَّهُمْ بهِ مِنْ وَحْیِهِ، وَ جَعَلَهُمْ حُجَّةً لَهُ عَلَی خَلْقِهِ، لِئَلَّا تَجِبَ الْحُجَّةُ لَهُمْ بتَرْکِ الْإِعْذَارِ إِلَیْهِمْ، فَدَعَاهُمْ بلِسَانِ الصِّدْقِ إِلَی سَبیلِ الْحَقِّ. أَلَا إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی قَدْ کَشَفَ الْخَلْقَ کَشْفَةً، لَا أَنَّهُ جَهِلَ مَا أَخْفَوْهُ مِنْ مَصُونِ أَسْرَارِهِمْ وَ مَکْنُونِ ضَمَائِرِهِمْ، وَ لَکِنْ لِیَبْلُوَهُمْ أَیُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا، فَیَکُونَ الثَّوَابُ جَزَاءً وَ الْعِقَابُ بَوَاءً.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 4، ص 279
از سخنان آن حضرت (ع) [در این خطبه که با عبارت «بعث رسله بما خصهم به من وحیه» (خداوند پیامبران خویش را با وحی که ویژه آنان فرموده برانگیخته است) شروع می شود پس از توضیح مختصری درباره مطالب کلامی خطبه بحث مختصر زیر را ایراد کرده است که اگر چه ظاهر آن به کلام بیشتر شباهت دارد ولی حاوی نکات تاریخی و اجتماعی است.]...
