[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): إِنَّ أَوْلَی النَّاس بالْأَنْبیَاءِ أَعْلَمُهُمْ بمَا جَاءُوا بهِ؛ ثُمَّ تَلَا "إِنَّ أَوْلَی النَّاس بإِبْراهِیمَ لَلَّذینَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبیُّ وَ الَّذینَ آمَنُوا" الْآیَةَ. ثُمَّ قَالَ إِنَّ وَلِیَّ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه وآله) مَنْ أَطَاعَ اللَّهَ وَ إِنْ بَعُدَتْ لُحْمَتُهُ، وَ إِنَّ عَدُوَّ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه وآله) مَنْ عَصَی اللَّهَ وَ إِنْ قَرُبَتْ قَرَابَتُهُ.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 7، ص309
انّ اولی الناس بالانبیاء اعلمهم بما جاؤا به، ثم تلا علیه السّلام: « إِنَّ أَوْلَی النَّاس بإِبْراهِیمَ لَلَّذینَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبیُّ وَ الَّذینَ آمَنُوا...» ثم قال علیه السّلام: انّ ولی محمد من اطاع الله و ان بعدت لحمته و انّ عدوّ محمد من عصی اللّه و ان قربت قرابته. «همانا نزدیک ترین مردم به پیامبران داناترین ایشان به چیزهایی است که آنان آورده اند»، سپس این آیه را تلاوت فرمود: «همانا نزدیک ترین مردم به ابراهیم آنانی هستند که از او پیروی کرده اند و این پیامبر و کسانی که گرویده اند.» سپس فرمود: «دوست محمد کسی است که خدا را فرمان برد هر چند نسبش دور باشد و دشمن محمد کسی است که خدا را نافرمانی کند هر چند خویشاوندیش با او نزدیک باشد.»
گر چه نقل این سخن به صورت «داناترین ایشان» -اعلمهم- است ولی صحیح آن -اعملهم- «آنان که بیشتر عمل کنند» است و استدلال امیر المؤمنین علیه السّلام به آن آیه هم همین اقتضا را دارد و همچنین دنباله سخن او که می فرماید: دوست محمد کسی است که خدا را فرمان برد، که در همه مطالب سخن از عمل است نه علم.
در حدیث مرفوع آمده است که «اعمال خود را برای من بیاورید، نسبهای خود را میاورید که گرامیترین شما پیش خداوند پرهیزکارترین شماست.» و در حدیث صحیح آمده است «ای فاطمه دختر محمد، من در قبال خداوند برای تو کاری نمی سازم.»
مردی به جعفر بن محمد علیه السّلام گفت: آیا گمان می کنی این گفتار پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم که فرموده است: «فاطمه عفت و پاکدامنی را چنان حفظ فرمود که خداوند ذریه اش را بر آتش حرام کرده است.» امان برای همه فاطمیان نیست؟ گفت: تو مرد احمقی هستی، از این حدیث حسن و حسین را اراده فرموده است، غیر از آن دو هر کس عملش او را فرو نشاند، نسبش او را بر نمی کشد.
