[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): اللِّسَانُ سَبُعٌ، إِنْ خُلِّیَ عَنْهُ عَقَرَ.[/hadith]
منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة (خوئی)، ج 21، ص:98
السابعة و الخمسون من حکمه علیه السّلام:
(57) و قال علیه السّلام: أللّسان سبع، إن خلّی عنه عقر. (74682- 74674)
اللغة:
(سبع) الذئب الغنم أی فرسها، (عقره) أی جرحه فهو عقیر- صحاح.
المعنی:
قد ورد فی مدح اللسان و ذمّه أخبار عدیدة و عبائر کثیرة، و تعبیره هذا علیه السّلام أبلغ تعبیر فی ذمّه و لزوم المحافظة علیه، و أنه بطبعه سبع یصول و یجرح إذا خلّی عنانه.
الترجمة:
زبان درّنده ایست، اگر رها باشد زخم زند.
زبان در دهان گرگ درّنده ایست مهارش بزن ورنه زخمنده ایست
