[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام) فِی دُعَاءٍ اسْتَسْقَی بهِ: اللَّهُمَّ اسْقِنَا ذُلُلَ السَّحَاب، دُونَ صِعَابهَا.
قال الرضی: و هذا من الکلام العجیب الفصاحة و ذلک أنه (علیه السلام) شبّه السحاب ذوات الرعود و البوارق و الریاح و الصواعق بالإبل الصعاب التی تقمص برحالها و تقص برکبانها و شبّه السحاب خالیة من تلک الروائع بالإبل الذلل التی تحتلب طیعة و تقتعد مسمحة.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 8، ص287
و قال علیه السّلام فی دعاء استسقی به: اللهمّ اسقنا ذلل السحائب دون صعابها. قال الرضی رحمة الله تعالی: و هذا من الکلام العجیب الفصاحة، و ذلک انّه علیه السّلام: شبّه السحب ذوات الرعود و البوارق، و الریاح و الصواعق، بالابل الصعاب التی تقمص بر حالها، و تتوقص برکبانها، و شبّه السحائب الخالیة من تلک الزّوابع بالابل الذلل التی تحتلب طیّعة و تقتعد مسمحة. و آن حضرت در دعای هنگام باران خواستن فرمود: «پروردگارا ما را با ابرهای رام نه ابرهای سرکش سیراب فرمای.»
سید رضی که خدایش رحمت کناد گفته است: و این سخن را فصاحتی شگفت است که آن حضرت ابرهای همراه با برقها و تندرها و بادها و آذرخشها را به شتران سرکش تشبیه فرموده است که بار خود را از پشت می اندازند و نسبت به سواران خود سرکشی می کنند، و ابرهای خالی از رعد و برق ترسناک را به شتران رامی که به آسانی دوشیده می شوند و به راحتی بر پشت آنان می نشینند، تشبیه فرموده است.
ابن ابی الحدید در شرح این سخن نوشته است: سید رضی که خدایش رحمت کناد با شرحی که درباره این سخن داده است، زحمت شرح آن را از دوش ما برداشته است.
