[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): مَا مَزَحَ امْرُؤٌ مَزْحَةً، إِلَّا مَجَّ مِنْ عَقْلِهِ مَجَّةً.[/hadith]
امام (ع) فرمود: «مَا مَزَحَ امْرُؤٌ مَزْحَةً إِلَّا مَجَّ مِنْ عَقْلِهِ مَجَّةً»:
کسی شوخی بسیار نکرد، مگر این که بخشی از عقل خود را از دست داد.
توضیح این که عقل باعث حفظ آبرو، و ماندن در حدّی است که صاحبش محترم بماند و سبک شمرده نشود، و شوخی بیجا خلاف آن را می طلبد، و مستلزم خلاف عقل و از دست دادن آن است.
کلمه: «مجّ» را برای آن مقدار از عقل که انسان در اثر شوخی و یا شوخیها آن را از دست می دهد استعاره آورده است، به طوری که گویی انسان، آن را همچون آبی که از دهان خود، به دور می اندازد، به دور انداخته است.
