[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): خُذْ مِنَ الدُّنْیَا مَا أَتَاکَ، وَ تَوَلَّ عَمَّا تَوَلَّی عَنْکَ؛ فَإِنْ أَنْتَ لَمْ تَفْعَلْ، فَأَجْمِلْ فِی الطَّلَب.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 8، ص146
خذ من الدنیا ما اتاک، و تولّ عمّا تولیّ عنک، فان انت لم تفعل فاجمل فی الطلب. «آنچه از دنیا به تو رسید، بستان و از آنچه به تو پشت کند، روی بگردان و اگر چنین نمی توانی، باری به صورت پسندیده طلب و جستجو کن.»
گفته شده است دنیا را همچون وامدار بد حساب فرض کن، هر چه از آن به دست می آید بگیر و از آنچه خودداری کرد، اندوهگین مباش.
جمله آخر این سخن مقتبس از حدیث نبوی است که فرموده است: «هرگز کسی نمی میرد تا روزی خود را به کمال دریابد، پس در طلب روزی پسندیده عمل کنید.»
به یکی از حکیمان گفته شد: توانگری در چیست؟ گفت: کمی تمنای تو و خشنودی به آنچه تو را بسنده باشد.
