[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): ازْهَدْ فِی الدُّنْیَا، یُبَصِّرْکَ اللَّهُ عَوْرَاتِهَا، وَ لَا تَغْفُلْ فَلَسْتَ بمَغْفُولٍ عَنْکَ.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 8، ص142
ازهد فی الدنیا یبصّرک الله عوراتها، و لا تغفل فلست بمغفول عنک. «در دنیا زاهد و بی رغبت باش تا خداوند عیبهای آن را به تو فرا نماید و غافل مباش که از تو غفلت نمی شود.»
جمله اوّل را شرط و جمله دوّم را جواب و جزای شرط قرار داده است و این سخنی بر حق است که رغبت کننده به دنیا، عاشق آن است و عاشق، عیب معشوق خود را نمی بیند، آن چنان که شاعر چنین سروده است: چشم رضا از هر عیبی چشم پوش است ولی چشم خشم نکوهیده ها را آشکار می سازد. و چون به دنیا بی رغبت شود، آن را خوش نمی دارد و در آن صورت به چشم خویش عیبهای دنیا را می بیند نه به طریق نقل دیگران.
