[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): مَا خَیْرٌ بخَیْرٍ بَعْدَهُ النَّارُ، وَ مَا شَرٌّ بشَرٍّ بَعْدَهُ الْجَنَّةُ؛ وَ کُلُّ نَعِیمٍ دُونَ الْجَنَّةِ فَهُوَ مَحْقُورٌ، وَ کُلُّ بَلَاءٍ دُونَ النَّارِ عَافِیَة.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 8، ص 141
ما خیر بخیر بعده النار، و ما شرّ بشرّ بعده الجنّة، و کل نعیم دون الجنة محقور، و کل بلاء دون النار عافیة. «خیری که آتش دوزخ از پی آن بود، خیر نیست، و شرّی که بهشت از پی آن باشد، شر نیست، و هر نعمتی در قبال بهشت خوار و اندک است و هر بلایی در قبال آتش عافیت است.»
