[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): رُبَّ مُسْتَقْبلٍ یَوْماً لَیْسَ بمُسْتَدْبرِهِ، وَ مَغْبُوطٍ فِی أَوَّلِ لَیْلِهِ قَامَتْ بَوَاکِیهِ فِی آخِرِهِ.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 8، ص135
رب مستقبل یوما لیس بمستدبره. و مغبوط فی اول لیلة قامت بواکیه فی آخره. «بسا کس که آغاز روزی را دید و آن را به پایان نرساند و چه بسا کس که در آغاز شب بر او رشک بردند و در پایان آن شب بانگ مویه گران بر او برخاست.»
نظیر این گفته شاعر که چنین سروده است: ای خفته در شب که به آغاز آن شادمانی، حوادث گاه به هنگام سحر فرا می رسد. و یا این بیت: «شبی آرام تو را فریب ندهد که سحرگاه مرگها را فرا می رساند.»
