[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): یَا أَسْرَی الرَّغْبَةِ أَقْصِرُوا، فَإِنَّ الْمُعَرِّجَ عَلَی الدُّنْیَا لَا یَرُوعُهُ مِنْهَا إِلَّا صَرِیفُ أَنْیَاب الْحِدْثَانِ. أَیُّهَا النَّاسُ تَوَلَّوْا مِنْ أَنْفُسکُمْ تَأْدیبَهَا، وَ اعْدلُوا بهَا عَنْ ضَرَاوَةِ عَادَاتِهَا.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 8، ص118
یا اسری الرغبة، اقصروا، فانّ المعرّج علی الدنیا لا یروعه منها الا صریف انیاب الحدثان. ایها الناس، تولّوا عن انفسکم تأدیبها، و اعدلوا بها عن ضراوة عاداتها.
«ای اسیران آرزو، باز ایستید و اندک کنید، که گراینده به دنیا را چیزی جز آوای دندان ساییدن حوادث به خود نمی آورد. ای مردم، خویشتن ادب کردن نفس خود را بر عهده گیرید و آن را از آزمند شدن بر عادتها باز دارید.»
ابن ابی الحدید ضمن شرح مختصری که داده است می گوید: پلنگ به هنگام جهیدن بر شکار و گرگ به گاه حمله دندانهای خود را بر هم می سایند و در مورد هر خطر و حادثه چنین گفته می شود که دندان بر هم می فشرد و به هنگام بیم و شدت خشم و کینه و انتقام صدای سایش دندانها به یکدیگر شنیده می شود.
