[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): الْعَفَافُ زینَةُ الْفَقْرِ، وَ الشُّکْرُ زینَةُ الْغِنَی.[/hadith]
امام (ع) فرمود: «الْعَفَافُ زینَةُ الْفَقْرِ وَ الشُّکْرُ زینَةُ الْغِنَی»:
پاکدامنی فضیلتی برای قوه شهویّه است و پیداست که پاکدامنی زینتی است برای انسان که با وجود تنگدستی زیبنده تر است، از آن رو که پاکدامنی به شخص تنگدست ارزشی می دهد که مردم به دل او را دوست می دارند و او را مدح و ثنا می گویند و اثر پاکدامنی در فقیر خیلی زود ظاهر می گردد. و اگر پاکدامن نباشد، در دنیا و آخرت زیانکار است. و همچنین سپاسگزاری نیز از جمله فضایل قوه شهویّه است، و برای توانگر زشت است که در برابر نعمتهای الهی کفران کند، بنا بر این زینت توانگری و کمال آن به سپاسگزاری است.
