[hadith]وَ قَالَ لَهُ بَعْضُ الْیَهُود مَا دَفَنْتُمْ نَبیَّکُمْ حَتَّی اخْتَلَفْتُمْ فِیهِ، فَقَالَ (علیه السلام) لَهُ:
إِنَّمَا اخْتَلَفْنَا عَنْهُ لَا فِیهِ، وَ لَکِنَّکُمْ مَا جَفَّتْ أَرْجُلُکُمْ مِنَ الْبَحْرِ حَتَّی قُلْتُمْ لِنَبیِّکُمْ "اجْعَلْ لَنا إِلهاً کَما لَهُمْ آلِهَةٌ، قالَ إِنَّکُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ".[/hadith]
یکی از یهودیان به امام (ع) عرض کرد «پیغمبرتان را هنوز به خاک نسپرده بودید که در باره او اختلاف کردید». امام (ع) فرمود: «إِنَّمَا اخْتَلَفْنَا عَنْهُ لَا فِیهِ- وَ لَکِنَّکُمْ مَا جَفَّتْ أَرْجُلُکُمْ مِنَ الْبَحْرِ- حَتَّی قُلْتُمْ لِنَبیِّکُمْ- اجْعَلْ لَنا إِلهاً کَما لَهُمْ آلِهَةٌ- قالَ إِنَّکُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ»:
مقصود امام (ع) آن است که ما در نبوّت پیامبر (ص) اختلاف نکردیم و شکی در آن نداشتیم بلکه اختلاف ما ناشی از او بود، یعنی به سبب شبهه بعضی آیات و روایاتی بود که از آن حضرت رسیده بود، بعضی از ما آنها را درک نکردیم، امّا شما اختلاف پیدا کردید که آیا آفریدگاری دارید یا نه تا آنجا که گفتید، برای ما خدایی قرار ده و این خود به طریق اولی باعث شکّ در نبوّت پیامبرتان نیز هست.
