[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): لَا یَصْدُقُ إِیمَانُ عَبْدٍ، حَتَّی یَکُونَ بمَا فِی یَد اللَّهِ، أَوْثَقَ مِنْهُ بمَا فِی یَده.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 8، ص91
لا یصدق ایمان عبد حتی یکون بما فی ید الله سبحانه اوثق منه بما فی یده. «ایمان بنده راست نباشد تا آنکه اعتمادش به آنچه در دست خداوند سبحان است بیش از اعتقاد او به آنچه در دست اوست، بود.»
این سخن درباره توکل است و در این باره سخن گفته شد. یکی از عالمان گفته است: روزی ضمانت شده ات تو را از عملی که بر تو واجب است باز ندارد که کار آخرت تو تباه گردد و از دنیا هم جز به آنچه خداوند برای تو نوشته است، نخواهی رسید.
دیگری گفته است: هرگاه به اینکه خدا وکیل تو باشد خشنود شوی به هر خیر راه یافته ای.
