[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): النَّاسُ أَبْنَاءُ الدُّنْیَا، وَ لَا یُلَامُ الرَّجُلُ عَلَی حُبِّ أُمِّهِ.[/hadith]
امام (ع) فرمود: «النَّاسُ أَبْنَاءُ الدُّنْیَا- وَ لَا یُلَامُ الرَّجُلُ عَلَی حُبِّ أُمِّهِ»:
این گفتار سرزنش مردم در مورد دلبستگی به دنیاست، کلمه «أبناء» استعاره برای مردم آورده شده است، از آن جهت که تولّد مردم از دنیاست و علاقه طبیعی به دنیا دارند.
و عبارت: «و لا یلام...» سرزنشی برای مردم است، چنان که در مورد کسی که او را سرزنش می کنی و می گویی، طبیعت تو سرزنش کردنی است و به سمت چیزی که در سرشت تو است بر تو ملامتی نیست.
