[hadith]وَ قَدْ سُئِلَ عَنْ مَسَافَةِ مَا بَیْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِب، فَقَالَ (علیه السلام): مَسیرَةُ یَوْمٍ لِلشَّمْس.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 8، ص85
و قال علیه السّلام و قد سئل عن مسافة ما بین المشرق و المغرب، فقال: مسیرة یوم للشمس. «کسی درباره مسافت میان خاور و باختر از آن حضرت پرسید، فرمود: به اندازه یک روز رفتن خورشید است.»
ابن ابی الحدید می گوید: «مسیرة» درست است و اعراب «مسیر» نمی گویند که مسیر مصدر است و مسیرة اسم است. سپس می افزاید که حکیمان این گونه پاسخ دادن را پاسخ اقناعی می گویند، زیرا سؤال کننده می خواسته است برای او کمیت مسافت بیان و گفته شود مثلا هزار فرسنگ یا کمتر و بیشتر ولی آن حضرت از این کار عدول فرموده است و جواب دیگری که بدون تردید صحیح ترین پاسخ است داده است، هر چند خواسته پرسنده در آن نباشد ولی غرض صحیح در آن نهفته است. آن شخص پرسش خود را در حضور عامه مردم طرح کرده است و اگر آن حضرت به عنوان مثل می فرمود هزار فرسنگ، پرسش کننده حق داشت از آن حضرت دلیلی بخواهد، و اقامه دلیل در این مورد دشوار است. بر فرض آوردن دلیل، درک آن برای شنونده دشوار است و بر فرض که پرسش کننده بفهمد عامه مردم آن را درک نمی کنند و در آن باره بگو و مگو صورت می گیرد و فتنه برمی خیزد. بدین سبب پاسخ اجمالی و اقناعی فرموده و پرسش کننده را قانع و شنوندگان را راضی ساخته است و همگان آن را پسندیده اند و این از نتایج حکمت آن حضرت است.
