[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): الْحَجَرُ الْغَصِیبُ فِی الدَّارِ، رَهْنٌ عَلَی خَرَابهَا.
[قال الرضی رحمه الله تعالی و یُروی هذا الکلام عن النبی (صلی الله علیه وآله) و لا عجب أن یشتبه الکلامان، لأن مستقاهما من قلیب و مفرغهما من ذنوب].[/hadith]
امام (ع) فرمود: «الْحَجَرُ الْغَصِیبُ فِی الدَّارِ رَهْنٌ عَلَی خَرَابهَا»:
امام (ع) کلمه «رهن: گرو» را استعاره از سنگ غصبی در خانه ستمگر از آن رو آورده، که سنگ غصبی باعث ویرانی خانه است، همان طور که گرو، وسیله ای برای پرداخت مالی است که بر گردن رهن دهنده است، و این مطلب کنایه از هر پیامدی است که ستمکاری برای شخص ستم پیشه دارد و نیز کنایه از ویران شدن بنای ظلم است هر چند که مدّتی به درازا کشد. و در پیش روشن شد که ستم زمینه ای برای چنان پیآمدهاست و نظیر این است سخن پیامبر (ص) که می فرماید: «اتقوا الحرام فی البنیان فانه اسباب الخراب.» یعنی: از به کار بردن مصالح حرام در ساختمان بپرهیزید که آن خود باعث ویرانی است.
