[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): الْحَجَرُ الْغَصِیبُ فِی الدَّارِ، رَهْنٌ عَلَی خَرَابهَا.
[قال الرضی رحمه الله تعالی و یُروی هذا الکلام عن النبی (صلی الله علیه وآله) و لا عجب أن یشتبه الکلامان، لأن مستقاهما من قلیب و مفرغهما من ذنوب].[/hadith]
منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة (خوئی)، ج 21، ص: 309
الثلاثون بعد المائتین من حکمه علیه السّلام:
(230) و قال علیه السّلام: الحجر الغصب فی الدّار رهن علی خرابها.
قال الرّضیّ رحمه اللَّه: و قد روی ما یناسب هذا الکلام عن النّبیّ صلّی اللَّه علیه و آله و لا عجب أن یشتبه الکلامان، لأنّ مستقاهما من قلیب، و مفرغهما من ذنوب- عن شرح المعتزلی ج 19 طبع مصر-. (79710- 79678)
اللغة:
عن الأزهری: (القلیب) البئر العادیة القدیمة مطویّة کانت أو غیر مطویّة و الجمع قلب (الذنوب) فی الأصل الدلو العظیم- مجمع البحرین.
المعنی:
رهانة الحجر المغصوب علی خراب الدّار علی وجهین:
1- أنّه إذا طالبه صاحبه یلزم خراب الدار و ردّه إلیه مهما تکلّف من المؤنة و الضّرر، لأنّه مقدّم علیه.
2- أنّه بناء علی الظلم، و المبنیّ علی الظلم لا یدوم بل ینجرّ إلی الخراب و الدّمار.
الترجمة:
سنک غصبی در ساختمان خانه گرو ویرانی آنست چه خوش سروده:
طاق کسری که بدادش همه بنیاد نماند خواجه را بین که ز بیداد نماید بنیاد
