[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): مِنْ کَفَّارَاتِ الذُّنُوب الْعِظَامِ، إِغَاثَةُ الْمَلْهُوفِ وَ التَّنْفِیسُ عَنِ الْمَکْرُوب.[/hadith]
امام (ع) فرمود: «مِنْ کَفَّارَاتِ الذُّنُوب الْعِظَامِ إِغَاثَةُ الْمَلْهُوفِ- وَ التَّنْفِیسُ عَنِ الْمَکْرُوب»:
امام (ع) این اعمال را از کفاره های گناهان بزرگ قرار داده از آن رو که آنها فضیلت بزرگی هستند که فضیلتهایی همچون شفقت، عدالت، سخاوت، مروّت و نظایر آنها را در پی دارند و بدیهی است که وجود این خصلتها در آدمی باعث پوشش و محو گناهان و از بین رفتن خصلتهای بدی می گردند که از آنها به بدیها و گناهان تعبیر می شود، چنان که قبلا به این مطلب اشاره شد.