[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): الْمَرْأَةُ شَرٌّ کُلُّهَا، وَ شَرُّ مَا فِیهَا أَنَّهُ لَا بُدَّ مِنْهَا.[/hadith]
امام (ع) فرمود: «الْمَرْأَةُ شَرٌّ کُلُّهَا وَ شَرُّ مَا فِیهَا أَنَّهُ لَا بُدَّ مِنْهَا»:
مقصود امام (ع) آن است که تمام حالات زن برای مرد، بد است: امّا از نظر هزینه که روشن است، و امّا از نظر لذّت و کامجویی، چون باعث دوری از خدا و غفلت از بندگی او می گردد. انگیزه های بدی، خود بد هستند، هر چند که عرضی باشند، و چون هر مردی ناگزیر از زن است، یعنی در طبیعت زندگانی دنیا، ضرورت نیاز باعث آن است که مرد، زحمات زن و بدیهای آن را تحمل کند، و از آن رو که سبب همیشه مهمتر از مسبب است، پس این نیاز مبرم به وجود زن، بالاترین بدیهای مربوط به زن می باشد.
