[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ تَعَالَی "إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ بالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ"
:
الْعَدْلُ الْإِنْصَافُ، وَ الْإِحْسَانُ التَّفَضُّلُ.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 8، ص27
و قال علیه السّلام فی قوله عزّ و جلّ: «إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ بالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ»: العدل الانصاف، و الاحسان التفضل. «درباره این گفتار خدای عز و جل که فرموده است: همانا خداوند به عدل و احسان فرمان می دهد، گفته است: عدل انصاف است و احسان نکویی کردن است.»
این تفسیر صحیحی است که همه مفسران بر آن اتفاق کرده اند و کار مستحب را زیر لفظ فرمان می دهد(یامر) آورده است تا مایه بیشی حسن آن گردد و همچون دیگر کارهای مباح نیست که صفتی بر زیادت حسن ندارند.
زمخشری هم گفته است: عدل واجب است و احسان مستحب، ولی خداوند متعال فرمان خود را مشمول هر دو مورد فرموده است.
