[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): مِنْ أَشْرَفِ [أَفْعَالِ] أَعْمَالِ الْکَرِیمِ، غَفْلَتُهُ عَمَّا یَعْلَم.[/hadith]
امام (ع) فرمود: «مِنْ أَشْرَفِ أَعْمَالِ الْکَرِیمِ غَفْلَتُهُ عَمَّا یَعْلَمُ»:
یعنی نادیده گرفتن و چشم پوشی از معایب و لغزشهایی که در مردم سراغ دارد. از آن رو که لازمه این عمل فضایلی همچون تحمل سختی، بردباری، گذشت و بخشش است. و تمام اینها فضایلی هستند که با بزرگواری همراهند زیرا گاهی مقصود از بزرگواری خودداری انسان از اقدام به انجام خواسته قوه غضب در باره آن کسی است که او را خشمگین ساخته و دیگر پیامدهای این فضایل، بنا بر این چشم پوشی از عیوب دیگران از بالاترین اعمال است.
