[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): عُجْبُ الْمَرْءِ بنَفْسهِ، أَحَدُ حُسَّاد عَقْلِهِ.[/hadith]
منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة (خوئی)، ج 21، ص: 284
الحادیة بعد المائتین من حکمه علیه السّلام:
(201) و قال علیه السّلام: عجب المرء بنفسه أحد حسّاد عقله. (79125- 79117)
المعنی:
الانسان مع صغر جثمانه یمثّل العالم الکبیر بما فیه من الموافقات و المخالفات و الأنداد و الأضداد، و النور و الظلمة، و الصّحو و السحاب، فالعقل أشرق الکواکب فی سماء وجود الانسان یشرق علی جمیع حواسه و أعضائه کنجم ثاقب، و لکن العجب بالنفس عدوّه و حاسده، یمنع من نوره کالسحاب المظلم المانع من نور الشمس فیصیر وجود الانسان بسبب العجب مظلما مدلهمّا ینبعث منه الوحشة و الحذر و الخوف و الخطر.
الترجمة:
فرمود: خودبینی یکی از حسودان خرد خود انسانست.
اگر خودبین شدی تاریک گردی حسود عقل تو خودبینی تو است
