[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): إِنْ لَمْ تَکُنْ حَلِیماً فَتَحَلَّمْ، فَإِنَّهُ قَلَّ مَنْ تَشَبَّهَ بقَوْمٍ إِلَّا أَوْشَکَ أَنْ یَکُونَ مِنْهُمْ.[/hadith]
امام (ع) فرمود: «إِنْ لَمْ تَکُنْ حَلِیماً فَتَحَلَّمْ- فَإِنَّهُ قَلَّ مَنْ تَشَبَّهَ بقَوْمٍ- إِلَّا وَ أَوْشَکَ أَنْ یَکُونَ مِنْهُمْ»:
امام (ع) به آموختن این فضیلت امر کرده است، زیرا مقدمات کمالات پسندیده اخلاقی حالتهای اکتسابی از راه آموزش است، و در مورد آموختن این فضیلت امام (ع) به وسیله قیاس مضمری وادار کرده است که مقدمه صغرای آن عبارت: «فانّه قلّ...» و ضمیر در انّه ضمیر شأن است، و کبرای مقدّر آن نیز چنین است: و هر که امیدوار باشد که با آموزش بردباری از بردباران شود، پس باید آن را بیاموزد.
