[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): یَا ابْنَ آدَمَ، مَا کَسَبْتَ فَوْقَ قُوتِکَ، فَأَنْتَ فِیهِ خَازنٌ لِغَیْرِکَ.[/hadith]
الثالثة و الثمانون بعد المائة من حکمه علیه السّلام:
(183) و قال علیه السّلام: یا ابن آدم ما کسبت فوق قوتک، فأنت فیه خازن لغیرک. (78609- 78596)
المعنی:
المقصود من هذا الکلام لیس الاقتصار علی الکسب و العمل بمجرّد تحصیل القوت و الاشتغال بالبطالة و الکسل کما هو دأب الدراویش، بل المقصود عدم ادّخار
منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة (خوئی)، ج 21، ص: 267
المال و جمعه و منعه من ذوی الحقوق و المستحقین، بل صرفه فی سبیل مصالح الملّة و الدّین.
فقد کان علیه السّلام من أهل الکسب و العمل و تحصیل الثروة بالزرع و إحداث القنوات و لکن یصرف ما حصل فی الاعانة علی الفقراء و تحریر الرقاب، و یجعل قنواته و عیونه وقفا علی سبل الخیر کما هو مکتوب فی سیرته.
الترجمة:
فرمود: ای آدمیزاده هر آنچه بیش از خوراک خود بدست آری برای دیگرانش چون خزینه داری.
آنچه گرد آورد بنی آدم بیش از قوت خود در این عالم
اندر آن گنج دار غیر بود جز تأسّف ز گنج خود نبرد
