[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): مَنِ اسْتَبَدَّ برَأْیِهِ هَلَکَ، وَ مَنْ شَاوَرَ الرِّجَالَ شَارَکَهَا فِی عُقُولِهَا.[/hadith]
سه سخن از سخنان امام (ع): «مَنْ اسْتَبَدَّ برَأْیِهِ هَلَکَ- وَ مَنْ شَاوَرَ الرِّجَالَ شَارَکَهَا فِی عُقُولِهَا»:
هر که خود رأی شد، به هلاکت رسید. زیرا تک روی انسان در فکر و نظر خود و نپذیرفتن نصیحت و مشورت دیگران در جنگ و امثال آن، او را در معرض خطا قرار می دهد و باعث هلاکت او می گردد، گویا امام (ع) فرموده است: هر کس خودرأی باشد، در معرض هلاکت است، بنا بر این هلاکت را -از باب اطلاق ما بالفعل بر ما بالقوّة- به جای: معرض هلاکت، به طور مجاز به کار برده است.
سخن دوم: هر کس با مردان مشورت کند، شریک عقلهای آنان است. توضیح آن که در آن صورت از بهترین نظر بهره برداری کرده و آن را به کار می بندد، پس تمام خردهای مردان، در اختیار او قرار گرفته است، چه او از نتایج خردها سود می برد. و این سخن تشویق به مشورت با دیگران است.
