[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): تَذلُّ الْأُمُورُ لِلْمَقَادیرِ، حَتَّی یَکُونَ الْحَتْفُ فِی التَّدْبیرِ.[/hadith]
از امام (ع) راجع به سخن پیامبر (ص) «غَیِّرُوا الشَّیْبَ وَ لَا تَشَبَّهُوا بالْیَهُود...» پرسیدند، فرمود: «تَذلُّ الْأُمُورُ لِلْمَقَادیرِ حَتَّی یَکُونَ الْحَتْفُ فِی التَّدْبیرِ»، به خاطر پیروی کارها از تقدیر الهی و جریان امور بر طبق قضای الهی.
کلمه «ذلّ» یعنی خواری، را استعاره آورده است، از آن رو که انسان از قدر ناآگاه است. امکان دارد از نتایج پیروی امور از مقدّرات این باشد که آنچه را شخص ناآگاه مصلحت پنداشته و به تصوّر سود داشتن انجام می دهد همان باعث هلاکت و نابودی وی گردد.
در این عبارت اشارتی است بر ضرورت استناد کارها به خدا و تکیه نداشتن بر تدبیر و دوراندیشی، و بریدن از ما سوا و توجه تنها به او.
