[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): سُوسُوا إِیمَانَکُمْ بالصَّدَقَةِ، وَ حَصِّنُوا أَمْوَالَکُمْ بالزَّکَاةِ، وَ ادْفَعُوا أَمْوَاجَ الْبَلَاءِ بالدُّعَاءِ.[/hadith]
امام (ع) فرمود: «سُوسُوا إِیمَانَکُمْ بالصَّدَقَةِ وَ حَصِّنُوا أَمْوَالَکُمْ بالزَّکَاةِ- وَ ادْفَعُوا أَمْوَاجَ الْبَلَاءِ بالدُّعَاءِ»:
توضیح آن که صدقه نسبت به ایمان کامل به منزله نگهبان است، و حفظ ایمان بدون صدقه ممکن نیست، و امّا پاسداری مال به وسیله زکات از آن جهت است که ندادن زکات حاکی از بخل و زیادی طمع است و این انگیزه می شود تا مستحق زکات، صاحب مال را نکوهش کند و مردم در صدد آزار او برآیند، پس مانع زکات بدان وسیله مال خود را در معرض تلف قرار داده، و با دادن زکات آن را از تلف نگه داشته است.
کلمه: «امواج» را از پیشامدهای پیاپی استعاره آورده است و قبلا گذشت که دعا از روی خلوص از جمله عواملی است که نفس را برای اجابت خواسته خود، آماده می سازد.
هدف امام (ع) از این بیان، وادار سازی به دادن صدقه، زکات و دعا کردن است.
