[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): تَوَقَّوُا الْبَرْدَ فِی أَوَّلِهِ وَ تَلَقَّوْهُ فِی آخِرِهِ، فَإِنَّهُ یَفْعَلُ فِی الْأَبْدَانِ کَفِعْلِهِ فِی الْأَشْجَارِ، أَوَّلُهُ یُحْرِقُ وَ آخِرُهُ یُورِقُ.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 7، ص350
توقّوا البرد فی اوّله، و تلقوه فی آخره، فانّه یفعل فی الابدان کفعله فی الاشجار، اوّله یحرق، و آخره یورق. «در آغاز سرما خود را از آن نگه دارید و در پایانش بدان روی کنید که سرما با بدنها همان کار را می کند که با درختان، آغازش می سوزاند و پایانش برگ می رویاند.»
این موضوع مسأله طبیعی است که حکیمان هم گفته اند که تأثیر پاییز در زکام و ایجاد سرفه و دیگر بیماریها بیشتر از تأثیر بهار است با اینکه هر دو، فصل اعتدال هواست و پاسخ داده اند که سرمای پاییز، ناگهان آدمی را که معتاد به گرمای تابستان بوده است فرا می گیرد و چنان است که شخصی از جای گرمی وارد خیمه ای سرد شود.
