[hadith]و من کتاب له (علیه السلام) إلی عبد الله بن العباس [رضی الله عنه]:
أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّکَ لَسْتَ بسَابقٍ أَجَلَکَ وَ لَا مَرْزُوقٍ مَا لَیْسَ لَکَ؛ وَ اعْلَمْ بأَنَّ الدَّهْرَ یَوْمَانِ، یَوْمٌ لَکَ وَ یَوْمٌ عَلَیْکَ، وَ أَنَّ الدُّنْیَا دَارُ دُوَلٍ؛ فَمَا کَانَ مِنْهَا لَکَ أَتَاکَ عَلَی ضَعْفِکَ، وَ مَا کَانَ مِنْهَا عَلَیْکَ لَمْ تَدْفَعْهُ بقُوَّتِکَ.[/hadith]
منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة (خوئی)، ج 20، ص: 399
المختار الواحد و السبعون و من کتاب له علیه السّلام الی عبد اللّه بن العباس:
أمّا بعد، فإنّک لست بسابق أجلک، و لا مرزوق ما لیس لک و اعلم بأنّ الدّهر یومان: یوم لک، و یوم علیک، و أنّ الدّنیا دار دول، فما کان منها لک أتاک علی ضعفک، و ما کان منها علیک لم تدفعه بقوّتک. (72625- 72584)
المعنی:
بعد ما انتشر الاسلام و ورد الخراج و الغنائم کالسیل إلی الحجاز، مال جمع من الصحابة إلی ادّخار الأموال و تحصیل الثروة و الجاه، و قد حذّرهم علیه السّلام من الاغترار بالدنیا و زخارفها و ملأ أسماعهم بالمواعظ الشافیة فی الخطب و الکتب و منها هذا الکتاب الّذی أرسله إلی ابن عبّاس لیکون عظة و إرشادا للناس، و نبّه فیها علی أنّ الرزق و الأجل أمران مقدّران مرزوقان و أنّ إقبال الدنیا و إدبارها علی کلّ أحد لا یکون بالکسب و الجهد و أنّ کلّ ما هو آت قریب.
الترجمة:
از نامه ای که آن حضرت بعبد اللّه بن عبّاس نگاشت:
أمّا بعد، براستی که تو از اجل مقدّر پیشدستی نتوانی، و آنچه را از آنت نیست روزی نگیری، بدانکه روزگار دو هنگامه است، روزی بسود تو و روزی بزیانت، دنیا خانه ایست که دست بدست می گردد آن هنگامه که از آن تو است تو را آید گر چه بینوا باشی و آن هنگامه که بر زیان تو است بر سرت چرخد و نتوانی بنیروی خود جلوش را بگیری.
