[hadith]و من کتاب له (علیه السلام) إلی قثم بن العباس و هو عاملُه علی مکة:
أَمَّا بَعْدُ، فَأَقِمْ لِلنَّاس الْحَجَّ "وَ ذَکِّرْهُمْ بأَیَّامِ اللَّهِ"، وَ اجْلِسْ لَهُمُ الْعَصْرَیْنِ، فَأَفْتِ الْمُسْتَفْتِیَ وَ عَلِّمِ الْجَاهِلَ وَ ذَاکِرِ الْعَالِمَ؛ وَ لَا یَکُنْ لَکَ إِلَی النَّاس سَفِیرٌ إِلَّا لِسَانُکَ وَ لَا حَاجِبٌ إِلَّا وَجْهُکَ وَ لَا تَحْجُبَنَّ ذَا حَاجَةٍ عَنْ لِقَائِکَ بهَا، فَإِنَّهَا إِنْ ذیدَتْ عَنْ أَبْوَابکَ فِی أَوَّلِ وِرْدهَا لَمْ تُحْمَدْ فِیمَا بَعْدُ عَلَی قَضَائِهَا. وَ انْظُرْ إِلَی مَا اجْتَمَعَ عِنْدَکَ مِنْ مَالِ اللَّهِ، فَاصْرِفْهُ إِلَی مَنْ قِبَلَکَ مِنْ ذَوِی الْعِیَالِ وَ الْمَجَاعَةِ مُصِیباً بهِ مَوَاضِعَ [الْمَفَاقِرِ] الْفَاقَةِ وَ الْخَلَّاتِ، وَ مَا فَضَلَ عَنْ ذَلِکَ فَاحْمِلْهُ إِلَیْنَا لِنَقْسمَهُ فِیمَنْ قِبَلَنَا. وَ مُرْ أَهْلَ مَکَّةَ أَلَّا یَأْخُذُوا مِنْ سَاکِنٍ أَجْراً، فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ یَقُولُ "سَواءً الْعاکِفُ فِیهِ وَ الْباد"، فَالْعَاکِفُ الْمُقِیمُ بهِ وَ الْبَادی الَّذی یَحُجُّ إِلَیْهِ مِنْ غَیْرِ أَهْلِهِ. وَفَّقَنَا اللَّهُ وَ إِیَّاکُمْ لِمَحَابِّهِ؛ وَ السَّلَامُ.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 7، ص208
از نامه آن حضرت است به قثم بن عباس که عامل او در مکه بود در این نامه که چنین آغاز می شود: «اما بعد، فاقم للناس الحجّ وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسی»، «اما بعد، برای مردم حج را بر پا دار و ایام الله را به یادشان آور.» ابن ابی الحدید ضمن شرح مختصری که در مورد این نامه داده، مطلبی را از این نامه در مورد اجاره نگرفتن برای مسکن از حاجیان آورده است که از لحاظ اجتماعی در خور دقت است. او می نویسد: امیر المؤمنین علیه السّلام با استناد به آیه «سَواءً الْعاکِفُ فِیهِ وَ الْباد» به قثم فرمان داده است به مردم مکه بگوید از حاجیان برای مسکن اجاره نگیرند و اصحاب ابو حنیفه هم به همین آیه در مورد حرام بودن فروش خانه های مکه و اجاره گرفتن از حاجیان استناد کرده اند و می گویند منظور از مسجد الحرام تمام مکه است، و حال آنکه شافعی را عقیده بر خلاف این است و می گوید: فروختن و اجاره دادن خانه های مکه جایز است.
