[hadith]و من کلام له (علیه السلام) فی بعض أیام صفین و قد رأی الحسنَ ابنَه (علیه السلام) یتسرّع إلی الحرب:
امْلِکُوا عَنِّی هَذَا الْغُلَامَ لَا یَهُدَّنِی، فَإِنَّنِی أَنْفَسُ بهَذَیْنِ -یَعْنِی الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ (علیهما السلام)- عَلَی الْمَوْتِ، لِئَلَّا یَنْقَطِعَ بهِمَا نَسْلُ رَسُولِ اللهِ (صلی الله علیه وآله).
[قال السید الشریف قوله (علیه السلام): "املکوا عنی هذا الغلام" من أعلی الکلام و أفصحه].[/hadith]
از خطبه های آن حضرت، در جنگ صفین یکی از روزها که مشاهده فرمود فرزندش امام حسن شتابان به جنگ با دشمن می رود، خطاب به یارانش فرمود:
سید رضی می فرماید: این کلام امام: «املکوا عنّی هذا الغلام» از بلندترین سخنان و فصیحترین آنهاست، به دلیل آن که وجود فرزند سودمند، از چیزهایی است که به انسان سخت نیرو می بخشد، و قوای نفسانی را تقویت می کند، به ویژه فرزندی مانند حضرت امام حسن علیه السلام، امام (ع) با جمله «لا یهدّنی» شدّت ناتوانی و ضعف و انکسار روحی خود را با از دست دادن چنین فرزندی بطور کنایه بیان فرموده، و برای وجوب و لزوم نگهداری و حفظ او و برادرش علت دیگری ذکر کرده و آن، مراقبت بر حفظ نسل پیامبر اکرم است.
