[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): کُلُّ مَعْدُودٍ مُنْقَضٍ، وَ کُلُّ مُتَوَقَّعٍ آتٍ.[/hadith]
منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة (خوئی)، ج 21، ص: 110
الحادیة و السبعون من حکمه علیه السّلام:
(71) و قال علیه السّلام: کلّ معدود منقض، و کلّ متوقّع آت. (74872- 74863)
الاعراب:
منقض، فاعل عن الانقضاء خبر و منقوص و رفعه مستتر، و کذلک آت.
المعنی:
المقصود من المعدود عمر الانسان من أشهره، و أیامه، و ساعاته، و دقائقه و ثوانیه، فانه إذا عدّ بکلّ اعتبار ینقضی لا محالة، و المقصود من المتوقّع الموت الّذی یأتی بلا شبهة.
الترجمة:
هر چه بر شمرده می شود پایان می پذیرد، و هر چه باید بیاید می آید.
عمر را چون بشمری آخر شود چون که آخر گشت مردن می رسد
