[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): لَا تَسْتَحِ مِنْ إِعْطَاءِ الْقَلِیلِ، فَإِنَّ الْحِرْمَانَ أَقَلُّ مِنْهُ.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 7، ص285
لا تستح من اعطاء القلیل، فانّ الحرمان اقلّ منه. «از بخشیدن اندک آزرم مدار که محروم کردن از آن اندک تر است.»
این سخن تشویق بر بخشش و جود است و فراوان در مورد هدیه و پوزش خواهی از اندکی آن به کار رفته است. ما بحثی مفصل در ستایش جود و سخاوت در مباحث گذشته آورده ایم.
و گفته شده است: بر هر کس که می خواهی فضل و بخشش کن تا امیر او شوی، و به هر کس می خواهی اظهار نیاز کن تا اسیر او شوی، و از هر کس می خواهی بی نیازی کن تا همانند او شوی.
از ارسطو پرسیده شد: آیا جود و بخششی وجود دارد که از آن همگان بهره مند شوند؟ گفت: آری، اینکه برای همگان نیت خیر داشته باشی.
