[hadith]و قال (علیه السلام): لَا خَیْرَ فِی الصَّمْتِ عَنِ الْحُکْمِ، کَمَا أَنَّهُ لَا خَیْرَ فِی الْقَوْلِ بالْجَهْل.[/hadith]
منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة (خوئی)، ج 21، ص: 537
السابعة و الاربعون بعد أربعمائة من حکمه علیه السّلام:
(447) و قال علیه السّلام: لا خیر فی الصّمت عن الحکم، کما أنّه لا خیر فی القول بالجهل. (86805- 86790)
أقول: هذه الحکمة مکرّرة بعینها و قد سبق الکلام علیها و علی تفسیرها سابقا فلیرجع إلیه، و لم یذکرها هنا فی الشرح المعتزلی و لعلّ تکراره عن سهو النساخ.
الترجمة:
در خاموشی از صدور حکم هیچ خیری نیست، چنانچه در گفتار از روی نادانی هیچ خیری نیست.
