[hadith]و قال (علیه السلام): لَا خَیْرَ فِی الصَّمْتِ عَنِ الْحُکْمِ، کَمَا أَنَّهُ لَا خَیْرَ فِی الْقَوْلِ بالْجَهْل.[/hadith]
امام (ع) فرمود: «لَا خَیْرَ فِی الصَّمْتِ عَنِ الْحُکْمِ کَمَا أَنَّهُ لَا خَیْرَ فِی الْقَوْلِ بالْجَهْلِ»:
با وجود حکمت و دانایی، خیری در خاموشی نیست چنان که با جهل و نادانی خیری در گفتار نیست.
خاموشی از گفتن حکمت، صفتی ناروا و انحراف از فضیلت گفتار است، و گفتار از روی نادانی زیاده روی است و خیری در آنها نیست، بلکه خیر در حد متوسّط و سخن حکیمانه است.
