[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): تَکَلَّمُوا تُعْرَفُوا، فَإِنَّ الْمَرْءَ مَخْبُوءٌ تَحْتَ لِسَانِه.[/hadith]
جلوه تاریخ درشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 8، ص143
تکلّموا تعرفوا، فانّ المرء مخبوء تحت لسانه. «سخن گویید تا شناخته شوید که آدمی زیر زبانش نهان است.»
این یکی دیگر از سخنان آن حضرت است که نمی توان ارزش و بهای آن را تعیین کرد، و همین معنی را مردم میان خود متداول ساخته و به کار برده اند.
یحیی بن خالد می گفته است: هیچ کس کنار من ننشست مگر آنکه هیبت او را داشتم تا هنگامی که سخن گفت و چون سخن گفت آن هیبت فزونی یا کاستی پذیرفت.
شاعر چنین سروده است: «زبان جوانمرد نیمی از شخصیت او و نیمه دیگرش دل اوست، و چیزی جز گوشت و خون از او باقی نمی ماند.»
