[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): یَا أَسْرَی الرَّغْبَةِ أَقْصِرُوا، فَإِنَّ الْمُعَرِّجَ عَلَی الدُّنْیَا لَا یَرُوعُهُ مِنْهَا إِلَّا صَرِیفُ أَنْیَاب الْحِدْثَانِ. أَیُّهَا النَّاسُ تَوَلَّوْا مِنْ أَنْفُسکُمْ تَأْدیبَهَا، وَ اعْدلُوا بهَا عَنْ ضَرَاوَةِ عَادَاتِهَا.[/hadith]
امام (ع) فرمود: «یَا أَسْرَی الرَّغْبَةِ أَقْصِرُوا- فَإِنَّ الْمُعَرِّجَ عَلَی الدُّنْیَا لَا یَرُوعُهُ مِنْهَا- إِلَّا صَرِیفُ أَنْیَاب الْحِدْثَانِ- أَیُّهَا النَّاسُ تَوَلَّوْا مِنْ أَنْفُسکُمْ تَأْدیبَهَا- وَ اعْدلُوا بهَا عَنْ ضَرَاوَةِ عَادَاتِهَا»:
کلمه «أسری» را استعاره برای کسی آورده است که دنیا میل و علاقه او را به خود جلب کرده است. امام (ع) دستور به خودداری از زیاده روی در طلب دنیا داده و از دلباختگی و توجّه بدان بر حذر داشته است، با این عبارت: «فانّ المعرّج... و الحدثان»، و لفظ صریف و انیاب را به جهت شباهت مرگ به هنگام فرا رسیدنش به شتر تندرو، استعاره آورده است. سپس خطاب به مردم، آنها را مأمور فرموده است تا ادب و اصلاح نفس خویش را به عهده گیرند و آن را در حدّ عدالت، از حرکات و افعال باز دارند، و از جرأت و اقدام بر غرق شدن در هواهای نفس بازگیرند. و معنای ریاضت، قبلا روشن شد.
