[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): اتَّقُوا مَعَاصِیَ اللَّهِ فِی الْخَلَوَاتِ، فَإِنَّ الشَّاهِدَ هُوَ الْحَاکِمُ.[/hadith]
منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة (خوئی)، ج 21، ص: 413
الثالثة عشرة بعد ثلاثمائة من حکمه علیه السّلام:
(313) و قال علیه السّلام: اتّقوا معاصی اللَّه فی الخلوات، فإنّ الشّاهد هو الحاکم. (82758- 82747)
المعنی:
حذّر علیه السّلام عن ارتکاب المعاصی بأنها تقع علی منظر من اللَّه البصیر بکلّ خافیة و هو الّذی یحکم علی العاصی فی یوم الدّین، فویل علی مجرم یکون شاهد جرمه هو القاضی نفسه، فهل له سبیل إلی البراءة من الجرم و التفصّی من المجازاة؟
الترجمة:
از خدا بپرهیزید و در نهانی گناه نورزید، زیرا خدا که حاکم بر جرم شما است، خود گواه آنست.
بر حذر باش از گناه نهانی که خدا شاهد است و حاکم و قاضی
