[hadith]وَ قَالَ (علیه السلام): إِنَّ الْمِسْکِینَ رَسُولُ اللَّهِ، فَمَنْ مَنَعَهُ فَقَدْ مَنَعَ اللَّهَ وَ مَنْ أَعْطَاهُ فَقَدْ أَعْطَی اللَّهَ.[/hadith]
امام (ع) فرمود: «إِنَّ الْمِسْکِینَ رَسُولُ اللَّهِ- فَمَنْ مَنَعَهُ فَقَدْ مَنَعَ اللَّهَ- وَ مَنْ أَعْطَاهُ فَقَدْ أَعْطَی اللَّهَ»:
در باره کمک به تهیدست به وسیله قیاس مضمری تشویق کرده است که صغرای آن جمله ای است که ذکر شد، کلمه «رسول اللّه» را استعاره برای فقیر آورده است به این جهت که او در راه خدا و به امر خدا کمک می طلبد، و کبرای مقدّر نیز چنین است: و هر کس این طور باشد، باید به او کمک کرد و او را راضی نمود.
